Blog #17 The After Party De Laatste blog van #TheBloggingBrideNL

Blog #17 The After Party De Laatste blog van #TheBloggingBrideNL

Blog 17 The After Party

We zitten in de auto terug naar huis. Het is over, het is voorbij.
Ik klem mijn hand stevig om die van mijn man. Mijn man! #OMG
Bas praat enthousiast over onze dag tegen Willian. Hij blijft maar herhalen, hoe geweldig het was. Ik zie hem stralen.
Voor iemand die normaal constant aan het woord is, ben ik opvallend stil.Ik probeer zoveel mogelijk te herinneren en op te slaan.
Ik wil niets kwijt van deze dag. Ik wil terug. Ik wil iedereen, die er op wat voor manier dan ook voor heeft gezorgd dat deze dag zo geweldig was, knuffelen. Een voor een. Ze vertellen hoe speciaal het voor ons was, hoe dankbaar ik ben. Zouden ze dat weten? #ZoNietBijDezeDan
Maar voor ik het door heb, rijden we onze straat al in. We stappen uit en ik zie voor raam in gouden ballonnen, “Just Married” hangen.
Ik lach, ik had al zo het idee dat mijn zus en haar man en god weet wie nog meer, bij ons waren geweest.
Bas stopt de sleutel in het slot terwijl Willian de cadeaus uit de auto haalt. #SuperManDieWillian
Bas duwt tegen de deur, maar deze klemt. Ohnee! denk ik. Ze hebben een grap met ons uitgehaald… #AreYouKiddingMe

Flitsen van een huis vol bekertjes water of balen hooi, schieten door mijn hoofd.
We zijn de afgelopen weken getagd in de meest uiteenlopende grappen voor Newly weds.
Van een huis vol flesjes bier en kratten tot een huis vol met post-it’s geplakt.
Kasten vol met spliterwten en een kinderboerderij aan dieren in huis en tuin.
Willian duwt wat harder tegen de deur en deze gaat langzaam verder open.
Hij lacht naar mij en zegt: “Geen zorgen Swolfs”. Ik kijk achter de half open deur en haal opgelucht adem. De deur ging niet open omdat er een ENORME stapel kaarten ligt!
Zoveel kaarten heb ik nog nooit gezien! Zoveel dat de deur er gewoon niet goed van open gaat. Wow! En ik maar denken aan een stomme grap #Doemdenkertje

Ons huis is prachtig versierd! Overal witte ballonnen met gouden opdrukken van Just Married of gevuld met gouden confetti. Hier moet mijn zus zeker achter zitten. Die heeft daar oog voor. Samen met Willian halen we alle cadeaus en spullen uit de auto en zetten het op de tafel. Hij neemt afscheid en stapt de auto weer in.
De cadeaus passen niet eens allemaal op onze eettafel en zo klein is die niet. Op het dressoir ligt de enorme stapel kaarten. Dan heb ik pas door dat het ballonnen spoor nog door loopt, de trap op, naar de slaapkamer. Die ziet eruit om door een ringetje te halen. Gouden en witte ballonnen met Mr and Mrs, XOXO, Just married en confetti. Aan het hoofdbord van ons bed hangt een gouden Just Married slinger en op bed ligt een kussen met daarop een fles Martini prosecco, een doos merci en een kaart. De liefste woorden namens mijn ouders, zus Danique en haar man Rens maar ook Nichtje Josine en vriend Beerd, die ons een gelukkig huwelijk en mooie nacht wensen. Ik gloei van opwinding. Wat ontzettend lief!

Bas krijgt godzijdank zonder moeite alle kleine knoopjes van mijn jurk open en haalt zelfs als een echte gentleman alle speldjes uit mijn haar. In een joggingbroek duiken we nog even op de bank. We zijn allebei veel te opgewonden om naar bed te gaan! “Zullen we dan toch maar alle cadeautjes uitpakken en enveloppen open maken?” zegt Bas. Ik weet dat hij dat graag wil doen dus we zetten alles om ons heen. Het duurt bijna anderhalf uur om alle kaarten te lezen en cadeautjes te openen. Mensen hebben er echt werk van gemaakt! Attente en creatieve maar ook grappige cadeaus. Ontelbaar mooie wensen en lieve woorden op kaarten. #AndALotOfCash #HolyMoly

We zetten alles weg en lopen samen stralend naar boven. Ik hang mijn feestjurk aan de hanger en bedenk me dat ik geen idee heb waar mijn mega bruidsjurk is. Nou ja, morgen weer een dag! Als dit een film was, komt er nu een take van de slaapkamer deur die sluit…  And I never kiss and tell 😉

Ondanks dat we pas over 4en naar bed gingen zijn we om half 9 alweer wakker. Zachtjes hoor ik Bas zeggen: “Goedemorgen Mevrouw Mommers” en ik giechel als een klein meisje.
Mijn god zeg, Mevrouw Mommers is mijn schoonmoeder! Dat wordt even wennen.
Na nog even samen lui in bed te hebben doorgebracht gaan we er uit. Als ik beneden kom ligt daar mijn telefoon. Die heb ik voor het laatst gisteren ochtend gezien, want ik vond dat ik die niet nodig had op de bruiloft. Iedereen die ik graag spreek was namelijk aanwezig.
Mijn telefoon is ontploft! 84 nieuwe WhatsApps, nog meer facebook/Instagram meldingen en zelfs SMSjes (ja echt!), ontelbaar veel Snapchats, chat berichten, e-mails en uploads naar onze Wedpics.
Ik nestel me tegen Bas op de bank en lees op mijn gemak alles door en probeer op zoveel mogelijk alvast te reageren. Dan staat ‘ie op en roept: “Kijk wat er ook al mee hier naar toe is gekomen!”. Hij houdt een pot omhoog met de stripjes van onze Photobooth!
We kijken samen alles door en lachen ons kapot. Er zitten echt geweldige foto’s tussen!

We rommelen nog wat na en kleden ons dan aan. We gaan maandagochtend al op vakantie en we moeten het geld van te voren afstorten. Anders wordt het een “low budget” vakantie! hahahaha! Omdat de bank op zaterdag alleen s’ ochtends open is lopen we rond kwart over 10 alweer op het winkelcentrum richting de bank. We komen vrienden tegen. “Wat doen jullie in godsnaam hier zo vroeg” vragen ze. We leggen het uit en praten honderduit over DE dag. Heerlijk! Dan moeten ze gauw hun mooie dochtertje gaan halen en wij naar de bank. Als we bij de bank staan te wachten, appt een van onze vrienden in een groepsapp dat ze een anti-kater ontbijtje doen in een brasserie op het winkelcentrum. We besluiten langs te lopen en te kijken of ze het gezellig vinden als we erbij komen. Uiteraard vinden ze dat!
Zij hebben hun eten al op, maar we doen nog even met zijn vieren een vers jus’je. Als ze net willen opstappen en wij willen bestellen komen andere vrienden van ons ook binnen lopen.
Zij hadden hetzelfde idee voordat ze hun zoontje gaan halen. Met hen eten we dan ook nog even een anti-kater ontbijtje en praten en lachen aan een stuk door. Dat is nog eens een gezellige “Morning after!”.

  We nemen afscheid en besluiten meteen door te rijden naar de locatie om de overige spullen op te halen en meteen de rekening te betalen.
Bij Herberg van Boxtel gaat alles gewoon door natuurlijk. Die zijn alweer bezig met een feest. Ondanks dat, worden we toch hartelijk ontvangen. Ze hebben onze spullen netjes in het magazijn gelegd en Bas en ik stoppen alles weer in de dozen. “Schat, dat krijgen we nooit in de auto!” zeg ik als ik verslagen naar alle dozen kijk. Bas kijkt ook even bedenkelijk. “Dat wordt een dingetje ja” zegt ‘ie lachend. Ik bel papa (want die heeft een grote auto) en hij vind het geen probleem om alles op te komen halen. Ondertussen betalen wij de rekening en bedanken al het personeel nog maar een keer voor de super service!
Wanneer we weer in de auto zitten en terug rijden, heb ik pas door hoe moe ik ben.
“Ik duik direct even op de bank hoor” zeg ik gapend tegen Bas. “En ik ernaast” knipoogt hij.

Dan worden we gebeld. Mijn zus. Die hebben bij mijn ouders geslapen omdat ze zelf in Eindhoven wonen. Of ze nog heel even mogen langskomen? Wij gaan maandag op vakantie en anders zien we ze niet meer. Natuurlijk! Tegen de tijd dat we thuis komen staan ze al voor de deur. Er wordt uitgebreid geknuffeld, gepraat en kaartjes en cadeaus bekeken. Mama is ook nog even mee gekomen. Na een uurtje nemen we afscheid van ze.
We duiken samen op de bank en vallen allebei in slaap. Een uurtje later worden we wakker.
Meer dan het anti-kater ontbijtje hebben we niet op.. “Sushi bestellen?” vraagt Bas. Nou ehm.. YES PLEASE! Ondertussen vragen alle ouders of ze vanavond even op de koffie mogen komen. Uiteraard mag dat. Ik ga nog even snel een wasje draaien want morgen moeten we inpakken! Wat heb ik zin in deze vakantie!

We lijken echt een net verliefd stelletje en zijn niet van onze roze wolk te krijgen. #SorryJongens #PakErMaarEenTeiltjeBij  Overal waar ik Bas tegenkom in huis tijdens het doen van de was, kussen we elkaar, roepen de hele dag meneer en mevrouw Mommers naar elkaar. Als de sushi arriveert hoef ik mijn stokjes niet eens te gebruiken. #OkeVoorEenDagMagDitWel Hahahaha. #KlefEnBef

De ouders komen s’ avonds voor een “bakkie” en we praten heerlijk na. Zij hebben het heel anders beleefd dan wij en ik vind het super om te horen hoe het voor hen was!
Als iedereen weg is ruimen we snel op en duiken in bed. #NightyNight

De zondag bestaat uit spullen verzamelen, nog snel even dat wassen want dat moet mee en over het algemeen inpakken! We hebben er allebei heel veel zin in! Maar toch ben ik wel wat nerveus. Het is de eerste keer dat ik ga vliegen! #IsDitDeEersteKeerDatJeVliegt?! #JaEnDatVindenWijNietRaarMaarGewoonHeelBijzonder  Met mijn ouders gingen we vroeger op vakantie met de zeilboot en nog een paar keer met de caravan. Bas was ook altijd meer van de autovakanties dus vandaar. Maar nu eerst een ander nerveus puntje. Ik moet even mijn koffer wegen. Er mag maar 20kilo mee en ik heb alleen nog maar de “Essentials” ingepakt. (Auto en bootvakanties betekenen namelijk altijd ongelimiteerd spullen meenemen) 17kilo! YEAHHHH Daar kan nog wat bij! Bas heeft nog minder kilo’s dus daar kan ik ook nog wel wat bij stoppen hahahaha!

We besluiten samen nog een hapje te gaan eten. Het worden tapas om vast in de Spaanse sferen te komen. Ik geniet van een heerlijke cocktail en lekkere tapas. Voor het toetje besluiten we naar Intermezzo te wandelen. Want lekkerder ijs hebben ze in Tilburg nergens.
Thuis kijken we nog even een filmpje en duiken er dan in. Morgen om 9uur worden we opgehaald.

De wekker gaat. Ik wil er niet uit en ben even vergeten dat we op vakantie gaan. “Er uit jij, dat vliegtuig wacht niet hoor” zegt Bas lachend. Om 9uur sharp staan papa en mama voor de deur. Zij brengen ons naar Düsseldorf. Het is niet lang rijden. Maar de bagage in checken duurt des te langer. Mijn ouders lopen mee tot zover ze kunnen. We krijgen allebei een dikke knuffel en een kus. Ze wensen ons heel veel plezier en herhalen nog maar een keer dat we echt moeten genieten. Ik ben toch behoorlijk nerveus geworden. “Dankjewel Mam, Pap” zeg ik. “Geen dank” zegt mama, “hebben we het hier ook weer eens gezien”. “Dat bedoel ik niet alleen” zeg ik zacht. “Bedankt voor alles”.
We gaan de poortjes door en zwaaien. Ik pak Bas zijn hand stevig vast. “Tijd voor vakantie” zeg ik en hij drukt een kus op mijn wang. Tenerife HERE WE COME!!

Dat was het dan… Mijn blog avontuur stopt helaas hier. Bedankt aan alle lezers en lezeressen.
Dat jullie de tijd namen om mijn blogs te lezen maar vooral bedankt voor het meeleven en alle lieve en leuke reacties die ik van jullie mocht krijgen! Ik ga het wel ontzettend missen hoor.
Nogmaals BEDANKT!

THE END…

Liefs Margot

#TheBloggingNewlywedNL

okt 2, 2018 | Posted by in Nieuws | 0 comments
Marie-José Swolfs