Blog #16 Wedding day is here Part 3 #TheBloggingBrideNL

Blog #16 Wedding day is here Part 3 #TheBloggingBrideNL

Wedding day is here part 3!

We gaan weer verder waar we gebleven waren. Deel 1 en/of 2 nog niet gelezen? Dat kan hier!
http://mjsbruidsmode.nl/activiteiten/

Na de regen van rozenblaadjes komen we buiten aan. Het miezert nog steeds. Ik voel het eigenlijk niet eens. Stralend kijk ik naar Bas en geef hem nog maar eens een dikke kus. Hij knijpt zachtjes in mijn hand. Achter ons, komen de gasten naar buiten. We gaan nog een groepsfoto maken voor de borrel begint.
Yardena zet iedereen voor de Herberg neer en steekt zelf de straat over. Er blijven maar auto´s en een enkele vrachtwagen voorbij rijden. Ze toeteren allemaal. Uiteindelijk maken we de groepsfoto’s en nemen Bas en ik afscheid van de mensen die geen dag-gast zijn. Als we binnen komen is de zaal helemaal omgetoverd. De ceremonieopstelling is weg en onze prachtige bruidstaart van Baked with Love staat klaar evenals een grote koeler vol met flessen champagne…

Willian kondigt ons aan als de kersverse Mr and Mrs Mommers en er wordt gejoeld en geklapt. #FeelingLikeRoyalty Bas ontkurkt de champagne en samen met onze familie en vrienden proosten we. De kurk doen we in ons kleine schatkistje. “SPEECH! SPEECH!” word er geroepen. Willian verteld dat het traditie is bij de Herberg dat de bruidegom tijdens het proosten speecht. Maar Bas is totaal niet het type om te speechen. Gelukkig hadden wij dit al ingecalculeerd en er iets op bedacht. Bas schraapt zijn keel en zegt: “Welkom allemaal, Margot en ik vinden het harstikke fijn dat jullie er vandaag allemaal zijn. Nu ik getrouwd ben, zal ik sommige dingen delegeren naar mijn vrouw, onder andere de speech.” Hij heft zijn glas en iedereen moet lachen. Lenie brengt me mijn spiekbriefje voor de speech. Het is een korte maar toch emotionele speech. Ik krijg hem net mijn keel uit. #DeWoordenHoudIkLekkerVoorMijzelfEnDeDaggasten

De glazen gaan nog eenmaal de lucht in en dan is het ook tijd om de taart aan te snijden. Hij ziet er HEERLIJK en PRACHTIG uit! En hij smaakt ook zo! Iedereen is enthousiast als ze de taart proeven. Daarna gaan we naar buiten voor nog wat foto’s met familie en vrienden. Eenmaal binnen denk ik, nu is het tijd voor de borrel! Maar ik hoor dat er al geïnformeerd word voor de keuzes van het diner! Huh?! Zo laat is het toch nog niet?

We worden geroepen. Ik zie mijn tante met een pak A4tjes in haar hand en mijn neefjes een beetje zenuwachtig schuifelen. #DanWeetIkHoeLaatHetIs! Mijn familie gaat een liedje doen! Papa, mama, Danique, Rens, ome Werner, tante Christa, Luc en Stijn. Ze staan er allemaal. Ze hebben een liedje gemaakt op het deuntje van Monsieur Kannibal van de gelijknamige attractie in de Efteling. Ik ben gek op de Efteling en word soms door mijn zus een #EftelingNerd genoemd. We kunnen niet alles even goed verstaan maar wat is dit ontzettend leuk. Het refrein is gemakkelijk en na 1x zingt iedereen het mee. Maar het idee alleen al, dat ze er tijd in hebben gestoken om dit voor ons te maken. #FamilieIsLiefde

 

Daarna gaan we aan tafel. Het ziet er super uit! Er zijn donker houten tafels gebruikt zonder tafelkleed. Deze staan in 1 grote brede U-vorm zodat we allemaal aan 1 tafel kunnen zitten. In het midden liggen witte lopers met om de zoveel tijd een boomstamplaat met daarop de potjes die Bas koper heeft gespoten. In de potjes zitten allemaal verschillende witte bloemen en groene takjes. Er ligt een uit hout gesneden hartje bij waar LOVE op staat en hier en daar kaarsje. Tussen de boomstammen in liggen echte eucalyptus takken. Als je een blaadje een beetje kneust ruik je de heerlijke eucalyptus geur. Natasja heeft er weer werk van gemaakt! De onderborden zijn ook koper en er liggen witte stoffen servetten naast. Maar het allerleukst vind iedereen de naamkaartjes die gepresenteerd staan in kleine boomstammetjes. Een creatief plannetje van mij waar Bas eerst niet graag aan mee wilde werken. Maar toen hij het eindresultaat zag, het super vond! De kaartjes zijn namelijk foto’s van Bas en mij. Op iedere foto houden we een krijtbord vast met de naam van diegene die daar zit. Iedereen keer in een andere houding. De foto’s mogen ze mee naar huis nemen. Als een klein presentje.

Het eten is werkelijk heerlijk! Ik heb al de hele dag geen honger maar als ik het voorgerecht zie, val ik meteen aan! Overal om mij heen hoor ik goedkeurende geluiden over het eten. Mooi zo!
Als iedereen het voorgerecht op heeft worden we allemaal de zaal in geroepen. Daar staan mijn twee getuigen. Danique en Josine. Ze hebben voor ons een ABCtje. En dan niet zo’n flauw ABCtje, maar echt een hele gave. Het is een film. Bij iedere letter hebben ze foto’s, filmpjes of mensen iets in laten spreken voor ons. Wat hebben ze dat gaaf gedaan! #IkKijkHetIedereWeekNogEenKeerTerug

We lopen terug naar de tafel en alles is weer netjes opgeruimd. Er ligt zelfs geen kruimeltje meer op mijn onderbord. #HierWetenZeWatGoedeServiceIs Het hoofdgerecht komt op tafel. Wat alweer even goed smaakt! Ik kijk om me heen. Het klinkt misschien cliché, maar wat een rijkdom. Iedereen zit heerlijk te eten, te kletsen of te lachen met elkaar. Vrienden die elkaar weinig zien, zitten te kletsen alsof ze wekelijks de deur bij elkaar plat lopen. Ik heb vrij snel mijn bordje leeg #TochNogWelHongerDus en loop her en der even langs de tafel. Ik geef Oma nog een dikke kus en dan gebaart Lenie dat ik moet gaan zitten.

Papa gaat staan en schraapt zijn keel. Hij gaat speechen! Hij begint zijn speech met wat grappen, houdt het lekker luchtig. Daarna vertelt hij over hoe Bas voor het eerst bij ons kwam en wat we de afgelopen jaren allemaal voor leuks hebben meegemaakt. Maar hij spreekt ook liefdevol en waarderend over Bas. Dat doet mij ontzettend goed. Daarna ben ik aan de beurt. Hij begint weer met een paar echt leuke grappen. Ik had verwacht een verhaal over al mijn stomme acties en versprekingen. #DatZijnErNogAlWat Maar hij maakt me niet belachelijk. Hij zegt ontzettend lieve dingen. Ik zit met een brok in mijn keel. Ook voor mij een hoop liefde en waardering.
Hij wenst ons samen een gelukkig leven toe en dat al onze dromen uit mogen komen. Dan eindigt hij met de nu al legendarische woorden: “Bas, pas goed op haar maar onthoudt; I loved her first… #InsertUglyCryHere Ik val hem om zijn nek en de hele tafel zingt “Lang zullen ze leven”. We smullen nog heerlijk van het toetje en dan is het alweer tijd voor mijn “Touch up”! De kapster en visagiste komen even de boel bijwerken voor het feest losbarst. En dat was een goed idee want wat heb ik het warm gehad. Ook is door de regen mijn kapsel niet meer helemaal wat het was.

 

 

Voor het feest heb ik natuurlijk een andere jurk! Maar ik houd voor de ontvangst nog even mijn bruidsjurk aan. Ik weet dat er nog een paar mensen zijn die hem graag zouden zien. We hebben gekozen voor de “snelle ontvangst”. We staan met onze ouders bij de deur en iedereen die binnenkomt, kan ons meteen feliciteren.

Na de felicitaties is het tijd om me om te kleden. Mama heeft mijn jurk al klaar hangen. Ze helpt mij uit de bruidsjurk en zegt: “moet jij niet even plassen ofzo?”. Op dat moment bedenk ik mij, dat ik sinds s ’ochtends (voor ik mijn jurk aan deed) niet meer naar de wc ben geweest! Ik ga maar gauw even plassen hahaha. Daarna helpt ze mij in een “tea lenght, fifties model” bruidsjurk. Deze jurk is wel wit. Hij heeft kanten bandjes en een kanten illusion achterkant. Ik draag er een klein bling beltje bij. Deze jurk is al een tijdje mijn favoriet! Weten jullie nog die Ballroom bruid die uiteindelijk “mijn” haar accessoire niet koos? Zij trouwde in deze jurk. Ik vond hem toen meteen fantastisch!
Als ik de zaal weer binnen kom, ga ik meteen op zoek naar Bas. Maar iedereen was natuurlijk nieuwsgierig en er klinkt een applaus. Ik draai een rondje en de fifties rok draait heerlijk mee. Bas komt naar me toe en zegt dat ik er super uit zie.

Onze vriendengroep heeft ook nog wat voor ons in petto!
We moeten gaan zitten met de ruggen naar elkaar. In de ene hand je eigen schoen, in de andere hand die van je partner. We krijgen 15 vragen. En moeten antwoorden met de schoenen, maar zien dus niet wat de ander zegt. Regelmatig wordt er heel hard gelachen! Na iedere 5 vragen krijgen we cadeautjes en daar zitten wat juweeltjes bij! Ze hebben er echt werk van gemaakt. Handdoeken met daarop geborduurd: Mr Mommers en Mrs Mommers. Een tegeltje met mijn favoriete motto “A dirty mind is a joy forever” en ze hebben een karikatuur van ons laten maken! We vinden het jammer als de 15 vragen voorbij zijn. Daarna is het tijd voor onze openingsdans. We hebben niet geoefend of iets, dus we doen een slowtje met hier en daar een leuke draai op “At Last” van Etta James.

Daarna barst het feest los! Dj Dennis zorgt er voor dat de dansvloer geen seconde leeg is. De hele avond is het een groot feest. Overal dansende mensen. Niemand heeft een leeg glas en ook de photobooth van Feestbooth is geen enkel moment leeg. Het hapjes buffet waar Bas en ik echt zin in hadden hebben we niet eens gezien! Het was er wel hoor, maar wij hadden geen tijd hahahaha. De avond vliegt voorbij. DJ Dennis maakt een tof momentje van het gooien van het boeket. Vriendinnetje Renate, die ik al 15 jaar ken, vangt het. Zouden we over een tijdje weer een tof feestje hebben?
Ik probeer met iedereen te praten, te dansen en op de foto te gaan. Maar er is gewoon geen tijd voor.
Voor mijn gevoel is het pas elf uur maar DJ Dennis roept om dat hij het laatste nummer gaat instarten.

Ik pak Bas vast. Het liedje Angels van Robbie Williams wordt gedraaid. Dat liedje, wat ze draaiden in de kroeg toen Bas boven op mij viel… Ik zie alleen nog maar Bas. De hele dag flitst voorbij en ik druk het gevoel weg, van dat het nu echt voorbij is. Na het liedje vraagt Dj Dennis iedereen om naar buiten te gaan. Wij moeten even wachten. Ik zeg tegen Bas dat we misschien onze spullen moeten pakken. Maar Willian van de Herberg heeft dat allemaal al in de auto gezet! #ServiceServiceService
Hij komt ons halen en zegt: “Geniet van het laatste momentje”. We komen buiten en daar staat iedereen met sterretjes in hun handen. We lopen door een haag van sterretjes naar de auto van Willian. Ik draai om en roep dat ik iedereen niet genoeg kan bedanken voor vandaag. Ik geef een dikke kus hand en bedank iedereen nog een keer. Dan stappen we in de auto en rijden we weg. Bas en ik kijken elkaar een beetje beteuterd aan. “Het is voorbij” zeg ik. “Ja het is voorbij, zegt Bas “maar wat was het een mooie dag schat. Wat was het een mooie dag”….

THE END…

Liefs Margot

#TheBloggingBrideNL

 

sep 14, 2018 | Posted by in Nieuws | 0 comments
Marie-José Swolfs