Blog #14 Weddingday is here!!! #Part one #TheBloggingBrideNL

Blog #14 Weddingday is here!!! #Part one #TheBloggingBrideNL

 

Weddingday is here!!

Deze blog heeft veel te lang op zich laten wachten en het spijt me verschrikkelijk! #SuperSorry!
Dat is niet omdat ik 2 maanden vakantie heb gehad hahahaha! Maar omdat ik niet wist hoe ik, alles wat ik wil vertellen over de bruiloft, in een blog zou moeten krijgen!
Daarom heb ik besloten het in meerdere delen te doen. Vandaag: Part one! Let’s get it on!

Na een gezellige borrel met een paar vriendinnen en mijn ouders duik ik nog even heerlijk in bad! Dat is een luxe die ik thuis niet heb, en aangezien Bas en ik hebben besloten (ook om praktische redenen) dat hij bij ons thuis slaapt en ik bij mijn ouders, kan ik nu even lekker in bad! #YAY! Als ik boven kom staat de deur van de kamer, waar mijn jurken hangen, open. Papa heeft ze prachtig uitgehangen en zelfs mijn sluier hangt in vol ornaat te pronken! Mama heeft mijn schoenen en accessoires erbij gelegd en gelukzalig raak ik voorzichtig de stof en de bloemen op mijn jurk aan. #HetLijktWelEenFilm

 Ik gebruik de shampoo/conditioner/haarpuntenverzorging die ik kreeg van de kapper en kom even helemaal tot rust. Mijn showergel geurt heerlijk en op de achtergrond heb ik muziek opstaan. Ik app Bas een foto van mijn voeten op de badrand en vraag of hij ook relaxt is.
Ik krijg ook een foto van zijn voeten. Die gewoon op de grond staan en moet ontzettend lachen.
Eenmaal op mijn oude kamer aangekomen, die nu dienst doet als logeerkamer, ben ik verrast!
Het lijkt wel een hotelkamer! Het bed is prachtig opgemaakt en er ligt een badjas en handdoeken. Er staat een ventilator want koud is het niet.  #ThankGod!  Dat zal wel lekker slapen. Ik lig al een kwartiertje of 3 in bed. Als opeens zachtjes de deur open gaat. “Slaap je al?” vraagt Mama zacht. “Nee hoor mam, is er iets?” vraag ik.  “ik kom je nog even instoppen” zegt ze. Ik moet een beetje lachen en zeg: “Pff mam, het is veel te warm om onder het dekbed te liggen.” “Ik doe het toch” zegt ze en ze stopt me onder en geeft me een kus “Tot morgen, Droom maar fijn en ontwaak in zonneschijn”. Iets wat ze altijd zei toen ik klein was en moest gaan slapen. Er rolt een klein traantje over mijn wang. Ik ben blij met ouders zoals die van mij. #InsertHeartHere

De laatste keer dat ik de klok zie is rond 03:00uur. Maar om 06:10uur ben ik alweer klaar wakker. Wat zal ik doen? Ik blijf 5 minuten stil liggen in de hoop dat ik nog even in slaap val. Pfff dat wordt hem niet hoor. Stil sluip ik de trap af. Ik voel me een beetje gek, dat zullen wel zenuwen zijn. Zou Bas al wakker zijn? Ik loop op mijn tenen naar beneden en meteen naar de achterdeur. Ik snuif een grote hap buitenlucht op. Het is nog lekker fris buiten. Zal ik het weerbericht checken? Of zal ik het niet doen? De afgelopen dagen is het prachtig weer geweest maar precies voor vandaag is er regen voorspeld. Ik vraag me af of ik echt helemaal over de zeik zal zijn als onze prachtige tuin ceremonie naar binnen moet worden verplaatst. De deur beneden gaat open. Papa is ook al wakker. “Ha, jij bent vroeg op” zegt hij. “Ja, ik kon niet meer slapen, ik voel me een beetje gek.” Ik krijg een soort van aai over de bol. “Zenuwen” zegt hij. Hij pakt zijn telefoon en ik weet dat hij het weer checkt. Als ook mama beneden komt ontbijten we met zijn 3en verse Brabantse bolussen van de bakker. Niet echt een uitgebalanceerd ontbijt maar who cares. De zenuwen zakken steeds verder weg en maken plaats voor enthousiasme.

Om 07:45 stipt is de kapster er. Amanda is niet alleen mijn kapster maar ook een vriendinnetje. Haar bruiloft staat voor 2019 gepland. We kletsen gezellig en voor ik het weet komt ook de visagiste binnen. We verplaatsen de voorbereidingen naar boven. We hebben aan de gezinnen (ouders, broertje, zus en aanhang) en de getuige gevraagd of zij bij onze “First look” aanwezig willen zijn en zij kunnen er elk moment zijn. Ik hoor buiten mijn nichtje Josine lachen. Het raam staat open maar niemand kan mij zien. Ook Lenie onze ceremoniemeester is er inmiddels. Als ik met mama mijn jurk aan sta te doen hoor ik getoeter door de straat. Een hele brede glimlach verschijnt om mijn mond. Dat is Patricia met onze trouwauto! Een helemaal gerenoveerde Volkswagen bus. Mijn hart maakt een sprongetje, want dat betekend: Bas is gearriveerd. Danique en papa komen boven kijken, als ik helemaal klaar ben. Kusjes en knuffels worden gedeeld en Danique heeft voor mij nog een prachtig kadotje. Een gepersonaliseerd toilet tasje met daarop in glitters: “Bride Margot”. Ik werp een blik op de trouwfoto van de ouders van papa. Zachtjes fluister ik: “Ik vergeet je niet vandaag Opa” en werp een handkusje naar boven. Ook bedoeld voor mijn andere Opa en Oma die er niet meer bij kunnen zijn vandaag. “Margot, het is tijd om naar beneden te gaan”. Niet alleen vlinders, maar een complete dierentuin, rent rond in mijn lichaam. Let’s go!

Bas wacht in de tuin op mij bij de vijver. Omringd door onze ouders, zus en broer en aanhang en mijn nichtje en haar vriend. Dan opeens als ik Bas zijn rug zie, springen de tranen in mijn ogen. Van blijdschap weliswaar maar ze rollen over mijn wangen. Zenuwachtig vraagt hij of hij om mag draaien.
Ik hoor iemand ja zeggen en voorzichtig draait hij om. Hij ziet er prachtig uit! Hij draagt een blauw driedelig pak met een werkje er in. Om zijn mond een grote brede glimlach en in zijn hand het mooiste boeket wat ik ooit had gezien. We knuffelen en kussen elkaar. Hij ruikt heerlijk! Bas is een man van weinig woorden of emotionele uitingen maar hij zegt toch dat ik er prachtig uit zie. Hij laat mij zijn geweldige voering met delfts blauwe huisjes zien en onze namen geborduurd op zijn binnenzak. Als je zijn kraag omslaat staat daar de trouwdatum. #CustomizedToTheMax!
Nadat ik Bas heb gezien valt er een grote spanning van mij af. Ik geef mijn getuigen hun kadotjes. (Een prachtig spiegeltje met een gegraveerde persoonlijke boodschap) Bas geeft de moeders ieder een pols corsage. Snel een slokje drinken en daarna is het alweer tijd om te gaan. Eindelijk mogen we gaan rijden met onze toffe Trouwbus en gaan we foto’s maken!

We rijden de straat uit richting de spoorzone. Mensen zwaaien en toeteren naar ons. We maken foto’s in en om een oude trein, die om getoverd is tot brasserie. Yardena haalt verschillende capriolen uit om toffe foto’s te schieten en Patricia van de Trouwbus rent op en neer om te zorgen dat we niets te kort komen. Ik schaam me bijna een beetje. Maar ze blijft herhalen dat ze het graag doet. We schieten snel wat foto’s in de Koepelhal waar ze eigenlijk een evenement aan het opbouwen zijn. Maar volgens een aardige, wat oudere meneer, kan 10 minuutjes foto’s maken echt geen kwaad voor het opbouwen. Zijn jongere collega is het daar niet mee eens en verteld ons streng dat we absoluut geen foto’s van de aanwezige spullen mogen maken. Oké, we zijn toch niet echt geïnteresseerd in witte tafels met een zwart gordijn er achter. #ChillTheF*ckOut
We maken buiten nog wat foto’s en Yardena spant zelfs een jongen van een jaar of 15 achter haar karretje om achter ons wat trucjes te doen op zijn skateboard. “Kan wel hoor, hoop dat ik nie op mn bek ga” zegt ‘ie stoer. We bedanken hem en lopen terug naar de bus. Tijd voor een broodje! We eten net smakelijk een broodje (ook verzorgd door Patricia) als we druppels voelen. We besluiten maar richting de locatie te rijden en te kijken of het daar droog is voor de laatste foto’s. Maar als we net willen gaan komt het gevreesde telefoontje…

Ook in Haaren is het niet droog en dat zal voorlopig ook niet gebeuren. Ze hebben tot het laatste moment gewacht maar de ceremonie opstelling en decoratie is binnen geplaatst. We trouwen binnen.
Niet in de prachtige, net aangelegde tuin van de locatie. Die tuinceremonie die Bas en ik zo graag wilde. Waar alles op gepland was. In mijn hoofd gebeurt een hoop. Ik baal enorm, dat mag je best weten. De tuinceremonie was toch wel een beetje een droom. Ik zeg tegen mezelf dat ik 5 minuten mag balen. Daarna is het klaar. Je laat je dag toch niet verpesten door zoiets? Ik kijk rechts van mij naar Bas. Bas, die er nog nooit zo mooi (en sexy hihi) heeft uitgezien. Die met een grote glimlach op zijn gezicht kijkt hoe de regendruppels van het raampje aflopen. Wat maakt het ook uit, ik trouw vandaag met Bas. En of dat dan binnen is of buiten. Trouwen zullen we!

Wordt vervolgd…

Liefs Margot

#TheBloggingBrideNL

 

aug 14, 2018 | Posted by in Nieuws | 0 comments
Marie-José Swolfs